بیست طرح از رناتو گوتّوزو

بیست طرح از رناتو گوتّوزو

شعری از پیرپائولو پازولینی

برگردان مهدی فتوحی

 

این شعر كه درباره ی رنگ سرخ آثار گوتّوزو است برای بار نخست در بخش " گفتگویی با پازولینی" ، ضمیمه ی شماره ی 42 مجله ی ریناشیتا در سال 1985 ، ظاهر شد و در پی آن  در کتاب " مقالاتی درباره ی ادبیات و هنر " در مقام معرفی نامه ی بیست طرح از رناتو گوتّوزو ( مریدیانی، موندادوری ، میلان، 1999 ) منتشر شد.

شعر در بخشی از مقدمه ی پازولینی بر بروشور نمایش بیست اثر از گوتّوزو ( طرح هایی از سال 1940 تا 1962 ) در پاییز 1962 از سوی ادیتوری ریونیتی و گالری نوئووا په زا در رم منتشر شده.

این شعر در شماره ی 23 مجلّه ی ریناشیتا ( 13 اكتبر 1962، صفحه ی 32 ) نیز بدون عنوان و به همراه اثر گوتّوزو"  دوست مردم " ( كه عنوانی را مصور می كرد در صفحه ی مربوطه) به همراه یك یادداشت مطبوعاتی درباره ی فعالیت های نقاش پدیدار شد.

 

 

 

 

 

رنگی هست کهن

مانند همه ی رنگ های جهان

و چقدر ما آن را دوست داشته ایم

وقتی

در چوب سکّوهای معجزه آسا

تجسم یافته است

پنداری

و در تالارهای غذاخوری رمی

و در تاریكی جایگاه همخوانان كلیسا در آپّه نّینوی تابستانی.

رنگ سرخی همچون سرخی چرم

چون خون تیره شده در منافذ چوب

از نیمروزی هنوز زنده

در سده ی سیزدهم و چهاردهم

سرخ گیلاس های كاشته شده در جالیزهای ناپلِ شاه- دهقانان

تمشك های بربالیده در وزوز زنبورهایی  

که قرن ها در زمین های  ناشناس ارمغان آورده اند

و اینقدر خودمانی اند

سرخ تمام تاریخ

غبارها و صیقل ها

روی تِبالدی های لاتزیویی، فضاهای اومبریایی، بولونیایی، ونیزی

از قتل عام بی گناهان یا تقسیم نان ؛

و خون ایتالیا در همان سرخِ ثروتمندان هست

جایی كه روزنامه هماره والاست

و سبك، همیشه قلمرو خود را دارد

 

حال این جاست

در دست های ما

دیگر بر پرده ها تجسم نیافته

یا بر چوب ها

یا در ماشین های زیبای والا 

که نیمروزِ توانمندی

آن ها را خواسته است.

 

یك سرخ ساده و ناشی

چسبیده به كاغذ یا تخته سه لایی

مانند یك سبیل یا یك خط خطی خرچنگ قورباغه 

فروبسته به تازگیِ تصادفی و دیمیِ یك كنشِ بیانی

كه نمی خواهد تخلیه شود ؛

نا مشروع ، ناتمام، دست ناخورده.

كه هرگز فن آوری ای

كه حرمت را در متدین و فروتن  بر می انگیزد

آن را تقدس نبخشیده.

نفسانیتی دیگر

رازی دیگر

 

و سرنوشت ساز است

كه پس از اینهمه سال

تصادف كامل شود

و اتفاق، مطلق.

معانی، متبلور خواهند شد

و سرخ، تاریخ خود را بازخواهد یافت

مانند رودخانه ای گمشده در بیابان.

سرخ سرخ خواهد بود

سرخ كارگر

سرخ شاعر

فقط یك سرخ

كه می خواهد واقعیت یك نبرد

و امید و پیروزی و ترحم را

بگوید.

برچسب ها :

هم‌رسانی

نظر شما درباره این مطلب

نظرات کاربران