سیروس آتابای


 سیروس آتابای 

ترجمه حامد عرفان


" سیروس آتابای " 6 سپتامبر 1929 در تهران به دنیا آمد. در 1937 هم راه برادر خود  روانه ی " برلین " می شود. در سال های جنگ جهانی دوم در آلمان ماندگار می شود . پس از پایان جنگ به ایران باز می گردد. اما نمی تواند در مدرسه ای  که متناسب با تحصیلات او باشد ، ثبت نام کند. راهی سوییس می شود  و دوره ی دبیرستان را در آن جا به پایان می برد. در 1952 به قصد تحصیل در رشته ی زبان و ادبیات آلمانی  در دانشگاه " مونیخ " ثبت نام  می کند. او از همان زمان آن چنان شیفته و مجذوب شعر و شاعری و مستحیل در جهان واژه ها بود که هیچ یک از دوستان اش جامه ای جز ردای شاعری را برازنده ی تن او نمی یافتند.  از میان شاعران و نویسندگان آلمانی به " کلمنس برنتاتو " ، " ادوآرد موریکه " ، " گوتفرید بن " و " برتولت برشت "  ارادتی خاص و با " اریش فرید "  و " الیاس کانتی " _ شاعر و نویسنده ی بلغاری تبار آلمانی زبان _ دوستی نزدیک داشت.  به رمانتی سیست ها به خاطر کلام معجزه آسای شان عشق می ورزید و مدرنیست ها را به سبب دوری جستن از خودفریبی می ستود.  اولین مجموعه ی اشعار " آتابای " با عنوان " برخی سایه ها " در 1956 منتشر گردید .او دهه ی شصت میلادی را به تناوب در " تهران " و " لندن "  گذراند . بین سال های 1979 تا 1983 در" لندن " بود  و پس از آن تا زمان مرگ در اواخر ژانویه ی 1996 در " مونیخ " سکونت داشت. در طول چار دهه فعالیت شعری شانزده مجموعه شعر به دست چاپ سپرد  که چندین جایزه ی ادبی از جمله " هوگو یاکوبی " و " آدلبرت فون کامیسو "  را برای او به ارمغان آوردند. او هم چنین در 7 ژوئیه ی 1983 به عضویت  آکادمی هنرهای زیبای ایالت "باواریا  " پذیرفته شد. در پاییز 1993 هم به عضویت در آکادمی زبان و ادبیات آلمانی مفتخر گردید." آتابای " علاوه بر آلمانی به زبان های انگلیسی و فرانسه  نیز تسلط داشت و در زمینه ی ترجمه و تالیف نیز فعالیت چشم گیری داشت و منتخبی از غزل های " حافظ شیراز "، رباعیات خیام، موش و گربه از عبید زاکانی  و منتخبی از اشعار ابوالعلا و تعدادی از اشعار و رباعیات مولانا را به آلمانی برگردانده و چند کتاب پیرامون موضوعات و مفاهیم عرفانی تالیف کرده است برخی منتقدان او را به خاطر توضیحات و یادداشت های گره گشا و عالمانه ای که در برگردان های خود به رشته ی تحریر درآورده و به این ترتیب درک آن ها را برای خواننده ی آلمانی زبان آسان تر ساخته است، " ادیب شاعر " لقب داده اند. او در شعر های اش آن چنان از ایجاز بهره می گیرد که شعر های اش به سان کلمات قصار جلوه می کنند. 26 ژانویه ی 1996 در " مونیخ " این دنیا را ترک می کند. از کتاب های او  است : " در این روز ما یک سط بیش تر نخواندیم " ( 1974 ) ، " نقشه ی شهر سمرقند " ( 1983 ) و " یادداشت های روزانه ی پروسپر " ( 1985 ) .

 

 

سیروس آتابای 
یک شعر
 

رنگ به رنگ شدن های امنیتی


هر از گاهی من چهره ام را تغییر دادم
تا تعقیب کننده گان را فریب دهم
هر از گاهی وانمود کردم که مرده ام
تا از مامور اعدام فرار کنم
هر از گاهی ذهنیات مفتش های ام را خواندم
و مع هذا در همه ی مواقع 
همان رویای دست نخورده را می دیدم
در همه ی مواقع
از آسیب هایی رنج می بردم
تا حدی که برای نفس خودم
تبدیل به غریبه ای شدم
اما رویای من 
همیشه من را باز می شناخت .
..........................................

 

برچسب ها :

هم‌رسانی

نظر شما درباره این مطلب

نظرات کاربران