زندگي ي فرناندو بوترو

زندگي ي فرناندو بوترو

ترجمه‌ي اميرنادر الهي

 

 

فرناندو بوترو[1] در 19 آپريل 1932 در شهر مديينِ[2] کلمبيا چشم به جهان گشود. در دوران جواني براي چند سالي به مدرسه‌ي ‌آموزش گاوبازي رفت، و سپس رينگ گاوبازي را رها کرد تا به‌دنبال زندگي‌ي هنري برود. نقاشي‌هاي بوترو، براي اولين‌بار در 1948 زماني‌که 16 سال داشت به‌نمايش گذاشته‌ شد و دو سال بعد در شهر بوگوتا[3] اولين نمايشگاه انفرادي خود را برگزار کرد.

 

آثار بوترو در اين سال‌ها، بيش‌تر از نقاشي‌هاي دوران پيشا-کلمبي، دوران استعماري اسپانيا و نقاشي‌هاي سياسي و ديواري ديگو ريورا[4] ، الهام گرفته‌بود. از سوي ديگر وي تحت‌تاثير هنرمندان بزرگي چون فرانسيسکو گويا[5] و ديگو ولاسکز[6] نيز بود. در اوايل دهه‌ي 1950 وي در مادريد  به تحصيل در رشته‌ي نقاشي پرداخت. او نقاشي‌ها و آثار گويا را مي‌کشيد و در موزه‌ي پرادو[7] آويزان مي‌کرد و با فروختن آن‌ها به جهان‌گردان، خرج زندگي‌اش را تامين ‌مي‌کرد.

 

در دهه‌ي 1950، سبک نقاشي‌هاي بوترو بيش‌تر با اندازه‌ي اندام و پيکرهاي انساني سروکار داشت، و زماني‌که در 1960 به نيويورک نقل‌مکان کرد، به گسترش سبک مخصوص خود يعني سبکي که در آن انسان‌ها و جانوران را به‌ شکل گرد و پف‌کرده، به‌ تصوير مي‌کشيد، روي ‌آورد. نشان‌دادن پيکر‌هاي پف‌کرده و فربه، همانند تابلوي «خانواده رييس جمهور» (1967)، نوعي به سخره‌گرفتن و شوخي با سياست بود، که در آن‌ها از رنگ‌هاي روشن و بدون سايه‌زني و هم‌چنين از خطوط ابتدايي در طراحي‌ي ويژه هنر آمريکاي جنوبي، بهره برده ‌بود. و چون نقاشي‌هاي‌اش با مضمون «طبيعت بي‌جان» و منظره پيوندخورده، بوترو بيش‌تر بر نقاشي مناسبتي ويژه خود تمرکز کرده ‌است.

 

در 1973 که به محبوبيتي بين‌المللي در عرصه‌ي هنر دست‌ يافت، به پاريس رفت، و به مجسمه‌سازي پرداخت و اين هنر را که در راستاي ساختار نقاشي‌اش بود، گسترش‌داد، او به اشيا ساختگي‌اش شکلي پف‌کرده مي‌داد. زماني‌که مجسمه‌سازي او در دهه‌ي 1990 پيشرفت کرد، نمايشگاه‌هاي مجسمه‌هاي برنزي‌اش که در سراسر جهان، برگزار شد، موفقيت بزرگي را براي‌اش به‌همراه آورد.

 

در 2004 بوترو آشکارا به موضوعات سياسي روي‌آورد، مجموعه‌اي از طراحي‌ها و نقاشي‌ها را با موضوع خشونت در کلمبيا برپايه‌ي فعاليت‌هاي کارتل مواد، کشيد. در 2005 وي مجموعه‌اي از نقاشي‌هاي‌اش را با نام «ابو غُريب»، که براساس گزارشات نيروهاي ارتش آمريکا در مورد شکنجه‌کردن زندانيان ابوغريب در زمان جنگ عراق کشيده ‌بود، به‌نمايش گذاشت. او 14 ماه صرف کامل‌کردن اين مجموعه کرد، و زماني‌که براي اولين‌بار در اروپا به‌نمايش گذاشته ‌شد، مورد‌توجه چشم‌گيري قرار‌گرفت.

فرناندو بوترو تاکنون سه‌بار ازدواج کرده ‌است و همسر کنوني او سوفيا واري[8]، از هنرمندان يوناني است که در 1978 با وي ازدواج کرد. او چند فرزند دارد که در اين ميان يکي از پسرانش در کودکي در تصادف اتومبيل جان‌ باخت. با اين‌همه بوترو هم‌چنان به برگزاري نمايشگاه در سراسر جهان ادامه مي‌دهد.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

[1]. Fernando Botero

[2]. Medellin

[3]. Bogot?

[4]. Diego Rivera

[5]. Francisco Goya

[6]. Diego Vel?zquez

 Prado.[7]

[8]. Sophia Vari

برچسب ها :

هم‌رسانی

نظر شما درباره این مطلب

نظرات کاربران