ظرافت و زيبايي توام با رنج

ظرافت و زيبايي توام با رنج

مروري برنمايشگاه آثار اورزولا نويگه باور هنرمند آلماني

نوشته ي زاهره دنياديده

جمعه 12 شهريور نمايشگاهي از آثار اورزولا نويگه باور هنرمند آلماني در گالري محسن برگزار شد. نويگه باور هنرمندي است که با تمرکز بر روي مشکلات اجتماعي مخصوصا موضوعات مربوط به جنسيت و زنان تا کنون آثار بسياري را به وجود آورده و با بررسي محتواي آثار وي در طول بيش از دو دهه شايد بتوان او را يکي از هنرمندان زن فمينيست به شمار آورد. آثار نويگه باور که با توجه به شيوه ي بيان در حوزه هاي مختلف طراحي، عکاسي، چيدمان، هنر محيطي و ويدئو آرت ارائه شده اند، از وي هنرمندي بينارسانه اي ساخته است که تکنيک و شيوه ي اجراي آثارش کاملا وابسته به محتواي آثارش است و هيچ محدوديتي در خلق اثر هنري نمي بيند.

سه مجموعه ي به نمايش درآمده در گالري محسن شامل طراحي، عکس و چيدمان به مرور يک دهه فعاليت هنري نويگه باور مي پردازد: مجموعه ي طراحي با عنوان "روبه جلو" که متعلق به سال 2014 مي باشد. مجموعه ي عکس "انقياد" که در سال 2011 خلق شده اند و چيدمان "پوشش" که پروژه اي متعلق به سال 2007 مي باشد.

نويگه باور در طراحي هاي ارائه شده از متريال جديد و عجيبي بهره برده که قطعا براي خلق اثر دشواري هايي به وجود آورده ولي تمام محتواي اثر را به دوش مي کشد.وي با استفاده از موي انسان طراحي هاي خود را شکل داده است. هر تابلو داراي اسم زني است که موها متعلق به اوست و به گفته ي خودِ هنرمند در اين مجموعه پرتره ي روسپيان با موي خودشان به تصوير کشيده شده است. مو عضوي از بدن زنان است که زيبايي و ظرافت را توامان براي اين جنسيت به همراه دارد.هنرمند مخاطبان را با 50 پرتره ي زنانه مواجه مي کند. پرتره هايي که هرکدام نوعي احساس را در ذهن بيننده به وجود مي آورند؛ هم به واسطه ي فرم هاي به وجود آمده از موها که هرکدام منحصر به فرد هستند و هم به واسطه ي رنگ موها که از رنگ سياه گرفته تا انواع رنگ هاي تزئينيِ قهوه اي، بلوند، شرابي و ... متغيرند.حال هنرمند با استفاده از اين متريال قصد بازگو کردن چه چيزي را به مخاطبان خود دارد؟ آيا جز اين است که نگاه زمخت و هرزه انگار همه ي ما را به اين قشر از جامعه زير ذره بين قرار داده و با تفسير جديدي از تن روبرو کرده ؟

عکس هاي هنرمند متشکل از گلبرگ هاي سفيد گل لاله است که توسط نخي به رنگ قرمز به هم دوخته شده اند. عنوان اين  مجموعه به لاتين بانداژ است که به صورت کلمه ي " انقياد " ترجمه شده است.در فرهنگ فارسي معين براي کلمه ي انقياد معاني "رام شدن، مطيع شدن، فرمانبرداري و فروتني" ذکر شده است. بعلاوه، دوخت و دوز همواره نشاني از سکون و سکوت است و وقتي در اين مجموعه گلبرگ هاي لطيف گل ها در معرض دوخت و دوز قرار گرفته اند علاوه بر سکون، حسي از رنج را در بيننده به وجود مي آورند؛ رنج توام با سکوت که به رام شدن و مطيع شدن مي انجامد که هنرمند از آن به عنوان "انقياد آسيايي" ياد مي کند.

همچنين رابطه ي بين پوشش و تن يکي از دغدغه هاي هنرمند است که منجر به آفرينش آثار بسياري شده است. در اين نمايشگاه مجموعه ي پوشش ارائه شدهکه متشکل از هفت چادر سياه رنگ است که به صورت ايستاده از ديوار آويزان شده اند وبا آستري قرمز رنگ زينت يافته اند.عدد هفت در فرهنگ ها و اديان مختلف تفاسير متفاوت و عموما آميخته با تقدس دارد؛ خصوصا اينکه خودِ هنرمند نيز کارکرد اين پوشش ها را مذهبي دانسته و وظيفه ي آنها را محافظت از بدن مي خواند. رنگ قرمز آستر به زعم هنرمند نمادي از سرزندگي، خوشحالي و ابراز عقيده است که بايد با پارچه ي سياه پوشيده شود.همچنين اين رنگ پيوندي با درد و خون دارد و اکنون پرسش اين اين است که به تعبير ديگر آيا مي توان  پوشش سياه رنگ چادرها را تعبيري بر پنهان کردن و سرپوش گذاشتن روي دردها محسوب کرد؟

زن براي نويگه باور تعبيري از ظرافت و زيبايي توام با رنج است. حس همدردي با جنس زن از هر نوع مليت و با هر پوششي در غالب آثار هنرمند وجود دارد و به گفته ي هنرمند همه ي آثارش به نقش جنسيت در جامعه اشاره مي کنند، کارکردها و جلوه هاي مختلف آن و اينکه تا چه حد سرکوب شده است. هنرمند مدام با به چالش کشيدن عرف هاي اجتماع نگاه مخاطبان را با وجهه ي جديدي از زن روبرو مي کند که در آن توجه، باورپذيري، عدم تحميل و نوعي نگاه تقدس گونه موج مي زند.او معتقد است: " آثار من در نقطه ي تلاقي چيدمان،شيء، فضا و رسانه قرار دارند.سنت استحاله ي زندگي و اشيا روزمره را دنبال مي کنند و به يک اندازه تحليل گرانه و صريح هستند.با اين کار مخاطب نه تنها به جهان و واقعيت با احساساتي برانگيخته مي نگرد، بلکه تسلي هنر را در آنچه در خصوص هستي بيان ناشدني ست تجربه مي کند."

اورزولا نويگه باور متولد 1960 آلمان است. وي دانش آموخته ي هنرهاي زيبا در آکادمي هنر مونستر آلمان است.نويگه باور علاوه بر آفرينش هنري، از سال 2003 در مقام استاد در موسسه ي هنر دانشگاه هنر برلين مشغول به کار است. آثار وي از سال 1993 تا کنون در گالري هاي متعددي به نمايش درآمده است. 23/6/95

 

برچسب ها :

هم‌رسانی

نظر شما درباره این مطلب

نظرات کاربران