تو تنها نيستي!

تو تنها نيستي!

مروري برنمايشگاه  آثار گيلدا هاشم زاده در گالري مهروا 

نوشته ي زاهره دنياديده

 

جمعه 26 شهريور نمايشگاهي از آثار گيلدا هاشم زاده در گالري مهروا برگزار شد.آثار که با عنوان "جهانت را از ديدگان من ببين" به نمايش درآمده اند در قطع هاي 50*70 يا کوچک تر ارائه شده اند. فضاي کلي آثار را فيگورها يا پرتره هايي در هم تنيده تشکيل مي دهد که گاهي توسط  خودکار و روان نويس سياه و گاهي با استفاده از رنگ روي مقوا به تصوير درآمده اند.

يکي از شاخصه هاي اصلي همه ي آثار بافت است که هنرمند به وفور در فضاهاي نقاشي اش گنجانده؛ گاهي فيگورها چنان در هم تنيده شده اند که فقط به وسيله ي بافت از هم قابل تفکيک اند. رنگ در آثار هاشم زاده نيز به صورت انواع رنگ هاي درخشنده، خام دستانه و تخت استفاده شده است. کاربرد رنگ براي نقاش بيشتر جدا کردن فضاهاي مختلف از هم است تا منتقل کردن مفاهيمي چون بعد، حجم، کنتراست و ... به تعبير ديگر مي توان گفت استفاده از رنگ بسيار حسي بوده و کاملا بر طبق فضاي ذهني نقاش استفاده شده است.

آثار هاشم زاده تلفيقي از فضاي اکسپرسيو و گروتسک است.هنرمند تصويرگر دنيايي مغشوش و عجيب است.در مواجهه با آثار، مخاطب با انبوهي از شخصيت هاي اغراق شده مواجه مي شود که به هم چسبيده اند، روي هم قرار گرفته اند و درهم تنيده شده اند. تعداد ابژه ها در يک تابلو آن قدر زياد است که مخاطب با هرچه بيشتر تماشا کردن، چيزهاي جديدتري کشف مي کند. شخصيت هاي هاشم زاده همگي گنگ و سرگردان و تنها به نظر مي رسندو کمتر در حالت تعامل با هم ديده مي شوند.گويي هر يک غرق در دنياي خويشتن اند و بي تفاوت به ديگري و تنها چيزي که آن ها را به هم مرتبط مي کند دستان نقاش است. نگاه هاي خيره به فضاي بيرون تابلو با چشم هايي که که درشت تر از حد معمول اند ويژگي اکثر کاراکترهاي هاشم زاده اند. چشم هايي که پر است از دردها، آرزوها و حسرت ها، پر است از انتظار دنيايي وراي روزمرگي هاي شان.

به نظر مي رسد ارتباط و تعامل مهم ترين دغدغه ي هنرمند بوده که از زيست خودش سرچشمه مي گيرد، از مبارزه با نگاه ها و قضاوت هاي اطرافيانش براي به دست آوردن نگاهي طبيعي به مقوله جسم و معلوليت.هاشم زاده همواره کوشيده تا جايگاه خود را در دنيايي که در آن زيست مي کند تثبيت کند. با نگاه کردن به تابلوها متوجه مي شويم که او فقط نقاشي کرده و با برون ريزي حس هاي دروني خود شخصيت ها هم چون رودي بر صفحه جاري شده اند؛ به طوري که به سختي مي توان تشخيص داد که آيا هنرمند تصويرگر شخصيت ها بوده و يا شخصيت ها خود را به هنرمند تحميل کرده اند؟! شايد بتوان گفت نقاشي براي هاشم زاده مفري شده تا موقعيت انسان هايي چون خودش را به تصوير بکشد و مرهمي باشد بر دردهاي شان؛ همان طور که در بياينه ي آثارش نوشته : خوب به مخلوق هايم نگاه کن! چهره هايي پر از سوال و درد،شبيه به چشم هاي من و تويي که گم مي شويم در دنياي روزمرگي ها؛ و ما سعي مي کنيم اين نگاه ها را دوست بداريم. نگاه هايي پر از سوال که ردشان بدن هامان را سست تر مي کند؛ اما من مي بينم که چطور حبس بدن هاي شان شده اند و چطور تنهاي افکارشان هستند و تو تنها نيستي، من با تو هستم.

گيلدا هاشم زاده متولد 1358 تهران است. اين نمايشگاه اولين تجربه ي انفرادي هنرمند پس از يک نمايشگاه گروهي چاپ در گالري الهه مي باشد.

2/7/95

برچسب ها :

هم‌رسانی

نظر شما درباره این مطلب

نظرات کاربران