خالي از جنب و جوشِ زندگي، پر از آرامش

 

 

خالي از جنب و جوشِ زندگي، پر از آرامش

مروري بر نمايشگاه ايمان افسريان در گالري اثر

نوشته ي زاهره دنياديده

ايمان افسريان نقاشي هاي خود را در گالري اثر به نمايش گذاشت. نقاشي هايي که با عنوان " هست شب " ارائه شده و شامل کلوزآپ هايي از مناظر شهري و غيرشهري است. سايز آثار غالبا بزرگ هستند و تکنيک ارائه نيز رنگ و روغن است.

اولين اثري که مخاطب با آن مواجه مي شود تابلويي است که از مجموعه ي قبلي هنرمند سرچشمه گرفته. تابلويي با عنوان باکره ي مقدس که شامل طاقچه اي است سفيد و خالي که عنصر اصلي آن تک ميخي است که در يک سوم بالايي کادر قرار گرفته. نور از بالا به اين ميخ تابيده و آنرا تبديل به عنصري منحصر به فرد کرده است.

هنرمند در باقي تابلوها مجموعه ي جديدش را به نمايش گذاشته و تفاوت آن با مجموعه ي قبلي اش خارج شدن از فضاي محدود و بسته ي خانه و  قدم گذاشتن در درون شهر است. اما جالب اين است که نقاش دوباره همان رويه ي قبلي را پيش گرفته. شهرِ ايمان افسريان، شهرِ خاصِ خودش است؛ خالي از عناصر انساني، خالي از جنب و جوش زندگي و پر از نوستالژي، آرامش و تنهايي است. گويي نقاش در هنگام نقاشي مکاشفه اي را با تابلوهايش آغاز مي کند. تک تک عناصر درون تابلو براي نقاش اهميت دارند و با وسواس غريبي به ساخت آن ها مي پردازد. در درون يک تابلو شايد چهار نوع پرداخت متفاوت از جنسيت شيشه مشاهده مي شود که مخاطب را از بحث تکنيکال بودن کار کاملا اقناع مي کند. عناصر انتخاب شده توسط نقاش نيز خاص خودِ اوست. تک چراغ وسط پياده رو، تک ميخي وسط طاقچه و تک پنجره اي درون خانه اي که خالي از وجود انسان ها به نظر مي رسد، به عناصر اصلي تابلوها تبديل شده اند و همين نگاه است که نقاشي هاي افسريان را از ساير آثار مشابه خود مستثنا مي کند. نقاش جهان بيني خاص خودش را داراست و هر فضايي که تصوير مي کند را منحصر به خود مي کند. چه در مجموعه ي پيشين که به فضاي داخلي پرداخته بود و چه در مجموعه ي پيش رو که قدم  درون شهر نهاده است.

علاوه بر اين سايز بزرگ و تکنيکال بودن تابلوها تاثيرپذيري آثار را دو چندان مي کند. روبروي تابلوهاي افسريان که مي ايستي به مرور وارد فضاهاي او مي شوي، با نقاش همراه مي شوي و در نيمه شب از اين تابلو به آن تابلو قدم ميزني. نقاش سعي کرده همه ي کشفيات خودش را نشانت دهد. گاهي از نماي بالا به تک خانه ي قديمي پر درختي نگاه مي کني و گاه نيز روبروي خانه اي قديمي درون کوچه اي يا خياباني مي ايستي و به آرامش شب گوش مي دهي. فضاي تاريک و خالي آثار بيشتر از اين که تو را به سمت اندوه ببرد، به آرامشي عميق در نيمه شبي تابستاني دعوت مي کند؛ در فضايي که نقاش خواسته و تصوير کرده است. نقاشي هاي افسريان پر از آرامش و مکاشفه اند.

 در عين حال سِير در گذشته و نوستالژي هم چون واژه اي کليدي در نقاشي هاي افسريان عمل مي کند. فضاهاي وي (چه داخلي و چه خارجي) ارجاع به گذشته اي دارد که نقاش دوست دارد با مخاطبانش هم به اشتراک بگذارد. حال بيننده ي آثار که چه درون اين فضاها بوده و زندگي کرده و چه از گفته ها و شنيده ها و تصاوير دور با اين فضاها ارتباط گرفته باشد ،مي تواند تصميم بگيرد که هم چون نقاش به اندرون فضاهاي نوستالژي دار و پر از آرامش پناه ببرد يا به هياهوي نقاشي ها و فضاهاي دنياي مدرن پرتاب شود؟!

18/7/95

 

 

برچسب ها :

هم‌رسانی

نظر شما درباره این مطلب

نظرات کاربران