گفتمان ِ سکوت و قدرت

 

 

گفتمان ِ سکوت و قدرت

مروري بر نمايشگاه کامبيز شريف در گالري اعتماد 

نوشته ي زاهره دنيا ديده

نمايشگاه کامبيز شريف در گالري اعتماد شامل مجسمه هايي است که با استفاده از متريال هاي برنز، فولاد، چوب و رنگ ارائه شده است."سکوت" عنوان اين نمايشگاه است و هنرمند با استفاده از آبجکت هايي شامل لب هاي دوخته شده، قلب و تلفيقي از فضاهاي اين چنيني آثار خود را شکل داده است.در واقع هنرمند با از ريخت انداختن، اغراق کردن و آشنايي زدايي از آبجکت ها به بيان دست پيدا کرده است.عناصر دراز و چاک چاکي که به واسطه ي فرم شان شباهتي به لب دارند و گاه با وسيله اي شبيه به دهان بند مهار شده اند، در مسير لوله هايي که ارجاع به رگ دارند، قرار گرفته اند. رگ هايي که از قلب ها بريده شده اند، گره خورده اند، دچار پيچيدگي فرمي شده اند و به طور کلي  کارکرد اصلي خودشان را از دست داده اند. برخي از آثار هنرمند بر روي سکو ارائه شده اند، برخي از سقف آويزان شده اند و برخي به کمک پايه اي که توسط هنرمند ساخته شده و جزوي از اثر است ارائه شده اند. رنگ هاي مورد استفاده ي هنرمند نيز قرمز و در مواردي سبز و سفيد است که در بخش هايي از اثر استفاده شده است. رنگ قرمز که رنگ غالب آثار است در مسير رگ هاي قطع شده ي قلب ها و لبه ي چاک چاک دهان ها مورد استفاده قرار گرفته است. گاه نيز پايه هاي برخي از آثار به رنگ قرمز درآمده اند.

برخي از آثار نمايشگاه مايه هايي از طنز را به همراه دارند. مثلا اثر کوچکي که قلب هايي را درون بشقاب قرار داده ،قلب هايي که انتهاي رگ هاي آن به لب هاي دوخته شده متصل است و قرار گرفتن قاشق و چنگالي در کنار اين بشقاب شايد کنايه اي است بر اين که سکوت حاکم بر اين قلب ها و لب ها خوراکي است براي کساني که از آن به نفع خود بهره مي برند. اما در برخي از آثار مفاهيم دردناکتري مستتر است. حلق آويز شدن قلبي از وسط لب هاي دوخته شده، به طرزي که کليت اثر فضايي شبيه به مراسم اعدام را تداعي مي کند.در اين ميان يکي از آثار نمايشگاه متفاوت تر از ساير آثار است و به واسطه ي نشانه هاي تصويري مورد استفاده ي هنرمند حال و هواي بومي و البته انتقادي به خود گرفته است. اثري که شامل سه لب دوخته شده و نصب شده بر روي صفحه اي فلزي است که از ديوار آويزان شده است و در حاشيه ي چاک چاک لب ها به ترتيب از رنگ هاي سبز و سفيد و قرمز بهره برده است و دو قلب با رگ هاي بريده شده ي قرمز و سبز از آن آويزان است.

رنگ قرمز در آثار کامبيز شريف با توجه به مفهوم مورد نظر هنرمند مي تواند نماينده اي از مفهوم خون باشد. هم چنين عنصر لب نماينده ي گفتار،گفتمان و گفتگو است. ما به وسيله ي دهان افکاري را که منبع آن قلب است عرضه مي کنيم و حال هنرمند با از ريخت انداختن و حتي دچار نقص کردن اين موارد، کارکرد طبيعي اين مفاهيم را با مشکل مواجه مي سازد.در فضاي خفقان و سکوت قلب ها به عنوان منبع عواطف کاري از پيش نمي برند و لب ها به هم دوخته مي شوند تا مبادا خارج از چهارچوب قوانين حاکم سخني بر زبان آورند. هنرمند در استيتمنت خويش سکوت را به منبع قدرت مرتبط مي داند و معتقد است: " اين گرفتاري مي تواند بيان گر خشونت هاي گوناگوني باشد که در دنياي امروز به وفور ديده مي شوند. جنگ، کشتار، تهديدهاي سياسي، خشونت هاي جنسي و ... که همه ي آن ها از رنگ قدرت برمي خيزند.

برچسب ها :

هم‌رسانی

نظر شما درباره این مطلب

نظرات کاربران