چهره به چهره رو به رو

 

چهره به چهره رو به رو

يادداشتي برايِ نمايشگاه چهره/ تصويري از خود به گردآوري فريدون آو/ 19 تا 30 آذر

نوشته ي نويدجهانبخش

اگر اين هفته به گالري‌هاي تهران رفته باشيد، خواسته يا ناخواسته حداقل بخشي از نمايشگاهي که توسط فريدونِ آو گردآوري شده بود را ديده‌ايد؛ نمايشگاهي با عنوانِ چهره/ تصويري از خود که در گالري‌هاي آران، پروژه‌هاي آران، اُ و لاجوردي به نمايش در آمد. حضور بيش از صد هنرمند در اين گردآوري، آن را به نمايشگاهي غير قابل نديدن تبديل کرده است، نمايشگاهي که به يقين بخشي از سليقه و انتخاب خودتان را در آن مي‌توانيد پيدا کنيد تا دليلي برايِ حضورتان در يکي از اين چهار گالري باشد. تنوعِ آثاري که از حجم کثير هنرمندان، همه حول يک محور يعني چهره نگاري جمع‌آوري شده بودند اين کيوريت را شبيه به يک جشنواره کرده بود.

فريدونِ آو که در فضايِ هنر ايران شخصيتي شناخته شده است، در اين پروژه بخشي از مجموعه‌ي شخصي خود را نيز در گالري لاجوردي به نمايش گذاشته است. او که سال‌هاست مشغول به جمع‌آوري مجموعه‌ي آثار هنري‌ست ، اين کار را نوعي اعتياد مي‌داند و درباره‌اش مي‌گويد:« شما مي خواهيد محيط اطرافتان را بسازيد، مي خواهيد توسط اشيايي كه براي‌تان الهام بخش است محاصره شويد و فضايي را خلق كنيدكه دوست داريد شما را احاطه كند. اين‌گونه به وسيله اشيايي كه دوست‌شان داريد يك دنياي مصنوعي مي‌سازيد و به اين شکل شروع مي‌شود. من به عنوان يك هنرمند به اشيايي در اطراف خودم احتياج دارم كه از روياي من درباره  ديدگاهم از دنيايي كه خشنودم مي‌كندحمايت كند.»

به نظر مي‌رسد نقشِ مجموعه‌دار و اهميتِ حضور او در ايران بيش از پيش پررنگ شده است، اهميتي که گرچه همواره پررنگ بوده، اما پرداخت به آن به شکلِ کنوني کمتر ديده شده است. نمايشِ آثار يک مجموعه‌دار به شکلي منسجم مي‌تواند ترغيبي عمومي و نوعي فرهنگ‌سازي به همراه داشته باشد. بيشتر شدنِ اين قبيل نمايش‌ها جالب توجه و اميدوار کننده است. ديدنِ ديدگاه‌هايِ مختلف و تنوعي که در گردآوري مجموعه‌هاي آثار هنري وجود دارد، فضايي الهام‌بخش و جالب توجه برايِ گالري‌دارها، هنرمندان و ديگر مجموعه‌داران فراهم مي‌کند. چهره، عنوانِ مجموعه‌ي به نمايش در آمده در بنيادِ لاجوردي است که آثارِ مجموعه‌ي خصوصي فريدون آو را در بر مي‌گيرد و تصويري از خود عنوانِ سه نمايشگاهِ ديگري‌ست که به انتخابِ او گردآوري شده است.

تنوعِ آثارِ موجود در مجموعه‌ي خصوصي آو و همين‌طور تنوعِ آثارِ گردآوري شده توسطِ او در نمايشگاهِ اخير به گونه‌اي بود که مخاطب مي‌توانست از گروه‌هايِ مختلف سني و ابزارهاي متنوعِ توليد هنر مجموعه‌اي منسجم از نظرِ تصويري را در کنارِ يکديگر ببيند. شايد جزوِ تنها نکاتِ منفي در نمايش پيش رو بتواند نحوه‌ي ارائه‌ي آثار، مخصوصا در گالري لاجوردي باشد. بعضي از آثار در گالري لاجوردي در ارتفاعي قرار گرفته بودند که حتي ديدنِ آن‌ها کاري دشوار بود و اگر هنرمندانِ آثار را از پيش نمي‌شناختيد تشخيص اين که اثر به کدام هنرمند تعلق دارد غير ممکن. اما شايد اين نحوه‌ي نمايش خود تاکيدي بر گستردگي و تنوعِ آثارِ موجود در مجموعه‌ي شخصي فريدونِ آو بود و شرايطي را فراهم مي‌کرد که از لحظه‌ي اولِ ورود به گالري خود را در محاصره‌ي حجمِ وسيعي از چهره‌هايي مي‌ديديد که شما را احاطه کرده بود.

آو در مجموعه‌اي که در گالري لاجوردي به نمايش گذاشته است " در پي برپايي نمايشگاهي تاريخي که به بررسي سير تحول پرتره نگاري بپردازد نيست، بلکه چهره و صورت وسيله و ابزاري‌ست تا او گرايشات متنوع فرهنگي، سياسي و اجتماعي را در جامعه‌ي ايران بررسي کند. اين نمايش بازتابي از نگاهِ متفاوتِ فريدون آو به عنوانِ يک مجموعه‌دار به چهره‌ي هنر و هنرمندانِ ايراني‌ست." گرچه اين نخستين بار نيست که مجموعه‌اي با محوريتِ پرتره نگاري برگزار مي‌شود، اما قطعا يکي از قابلِ توجه‌ترين‌ها با اين رويکردِ موضوعي‌ست. شايد به جرات بتوانيم نمايشگاهِ برگزار شده را يکي از مهم‌ترين کيوريت‌هاي اخير بدانيم که فرصتي متفاوت برايِ ديدنِ آثار هنرمنداني درخور توجه را برايِ مخاطبان ايجاد کرده است.

منبع: http://www.sothebys.com/en/news-video/blogs/all-blogs/sotheby-s-at-large/2016/04/the-iranian-warhol.html

برچسب ها :

هم‌رسانی

نظر شما درباره این مطلب

نظرات کاربران